Ἀναρτήθηκε ἀπὸ τὸν/τὴν: Παλαίχθων | Ἀπριλίου 29, 2005

Ὁ ἑλληνικός ἀνθελληνισμός

Ἀπό τήν ἀρχή ὁ ἀνθελληνισμός ἦταν ἡ ἄλλη πλευρά τοῦ νομίσματος τοῦ φιλελληνισμοῦ. Ὁ φιλελληνισμός ἦταν ἔρωτας τοῦ ἰδανιστικοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἔρωτας τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ ὅπως αὐτό ἐκφραζόταν στή γλυπτική, τήν ἀρχιτεκτονική, τήν ἐπιστήμη, τά ἔργα τῶν προγόνων.


Ἀνθελληνισμός ἦταν ἡ στάση ἀπογοήτευσης τοῦ φιλέλληνα πού προέκυπτε ἀπό τήν ἐπαφή τοῦ τελευταίου μέ τούς συγχρόνους του ὑπαρκτούς Ἕλληνες, δηλαδή τούς ἀνθρώπους τῆς καθημερινότητας, τούς ἀνθρώπους ὅπως ἐσύ κι ἐγώ, μέ ὅλα τά πάθη καί τίς μικρότητες. Ἡ ἀνώμαλη προσγείωση ἀπό τό ἰδανικό στό πραγματικό εἶναι μία κίνηση πού στήν πολιτική ψυχολογία ἐξηγεῖ τήν ἔκπτωση τοῦ ἔρωτα σέ μίσος, τοῦ φιλελληνισμοῦ σέ ἀνθελληνισμό!

 

Ἤδη οἱ Ρωμαῖοι ἦταν ταυτόχρονα ἐραστές τῆς ἑλληνικῆς πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς καί ἐχθροί τῶν Ἑλλήνων τῆς ἐποχῆς τους, γιά τούς ὁποίους ἐπεφύλασσαν τίς κατηγορίες τοῦ γραικυλισμοῦ, τῆς διπροσωπίας, τῆς ὑποκριτικῆς δουλικότητας κ.λπ. Τόν ἴδιο διχασμό παρατηροῦμε καθ’ ὅλον τόν μεσαίωνα στή στάση τόσο τῶν Φράγκων ὅσο καί τῶν Ἀράβων ἀπέναντι στόν Ἕλληνα. Κατά τήν ἔνδοξη ἑλληνική ἐπανάσταση τοῦ 1821 οἱ φιλέλληνες Εὐρωπαῖοι πού πολέμησαν κατά τῶν Τούρκων δέν παρέλειψαν νά δώσουν δείγματα τῆς ἀπογοήτευσής τους ἀπό τούς ἕλληνες συμπολεμιστές τους, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνο δέν φοροῦσαν πλέον χιτῶνες ἀλλά διακρίνονταν ἀπό φθόνο, ἐριστικότητα, φιλαυτία, ἄγνοια καί τόσες ἄλλες «ἀνθρώπινες, ὑπερβολικά ἀνθρώπινες!» (Νίτσε) κακίες.


Συνοπτικά λοιπόν μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι τό δίπολο φιλελληνισμός – ἀνθελληνισμός ἰσοῦται μέ ἔρωτα γιά τούς ἀπελθόντες καί μίσος γιά τούς ζῶντες Ἕλληνες!

 

Οἱ Βαυαροί πού κυβέρνησαν τήν Ἑλλάδα μετά τόν θάνατο τοῦ Καποδίστρια ἦσαν ἀναμφισβήτητα μεγάλοι ἐραστές τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Ὡς ἐξ αὐτοῦ ὀργάνωσαν τήν ἑλληνική σχολική παιδεία κατά τά πρότυπά τῆς γερμανικῆς φιλελληνικῆς παιδείας. Ὅμως ἔτσι, γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία Ἕλληνες τό γένος ἔλαβαν φιλελληνική παιδεία ὡς βάση τῆς ἰδίας ἐθνικῆς ταυτότητας! Οἱ Ἕλληνες ἔγιναν ἐφεξῆς «φιλέλληνες». Ἐμβολιάστηκαν δηλαδή μέ τή σχιζοειδῆ στάση τῆς ἀπόλυτης καταξίωσης, μέ τήν ταυτόχρονη ἀπόλυτη ἀπαξίωση τοῦ ἑαυτοῦ του. Μία ἐγγενής ἀστάθεια τοῦ χαρακτήρα, μία ἀνεδαφική, κυκλοθυμική ἐκτίμηση τῶν πραγμάτων ἔγινε ἐφεξῆς κεντρικό συστατικό της ἑλληνικῆς ψυχῆς


Σέ συλλογικό ἐπίπεδο οἱ ἱστορικές συγκυρίες προκαλοῦν τήν ἀνάδυση τοῦ ἑνός ἤ τοῦ ἄλλου πόλου στό προσκήνιο. Οἱ ἐπιτυχίες γρήγορα ἐπιφέρουν ναρκισσισμό, ἐνῶ οἱ ἀποτυχίες καταθλιπτική αὐτοαπαξίωση ἕως αὐτομαστίγωση. Ἡ ἑλληνική ψυχή φαίνεται νά ἔχει χάσει κάθε μέτρο.


Δέν εἶναι μετά ἀπό αὐτά ἀπορίας ἄξιον ὅτι μετά τή ντροπή τῶν Ὑμίων καί τό ὄνειδος τῆς παράδοσης τοῦ ἱκέτη Ὀτσαλᾶν (καί τά δύο ἔργα ὄχι βεβαίως τοῦ λαοῦ, ἀλλά τῆς σημιτικῆς ἡγεσίας) ἡ ἑλληνική αὐτοεκτίμηση ἔκανε, μέ τή γνωστή ἀπολυτότητα, βουτιά στό κενό. Ὅμως ἐκεῖ τήν περίμεναν αὐτήν τή φορά – ἀλίμονο (!) – ἐχθροί ἀποφασισμένοι νά ἐκμεταλλευτοῦν στό ἔπακρον τήν ἀδυναμία της, ὥστε νά μήν μπορέσει πλέον (αὐτή εἶναι ἡ ἐπιδίωξή τους) νά ἀνακάμψει.


Οἱ ἐχθροί αὐτοί, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καλά τήν ἑλληνική κυκλοθυμία, ἀλλά καί τό ἑλληνικό πεῖσμα ἀπέναντι σέ κάθε ἐξωτερική παρέμβαση, ἑπόμενο ἦταν νά ζητήσουν καί νά βροῦν ἐρείσματα γιά τήν ὑπονομευτική δράση τους στό ἐσωτερικό τοῦ ἀπογοητευμένου ἔθνους. Τέτοια ἐρείσματα ὄντως βρῆκαν: στά φιλόδοξα, ἄκρως ἀνταγωνιστικά καπετανάτα τῶν ἑλληνικῶν πολιτικῶν κομμάτων, στή μεταπραττική ἀκαδημαϊκή διανόηση τῶν πανεπιστημίων, στό πειρατικό κεφάλαιο τῶν νεόκοπων ἑκατομμυριούχων τῶν τηλεπικοινωνιῶν, τῶν ΜΜΕ καί τῶν τραπεζῶν. Μέ αὐτούς τούς πολιορκητικούς κριούς ἐκπόρθησαν στό τέλος τό ἴδιο τό κράτος, τό ὁποῖο, ἀπό ἐντεταλμένος προστάτης τοῦ ἔθνους ἀνεπαισθήτως μεταλλάχθηκε σέ συνειδητό πλέον πολέμιο τοῦ ἔθνους καί κατ’ ἐπίτασιν τοῦ ἰδίου τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων. Οἱ ἐνορχηστρωμένες αὐτές δράσεις τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἑλληνισμοῦ στό ἐσωτερικό του ἐπί τοῦ παρόντος βιώνονταν ὡς μία ἰδιαίτερα σφοδρή μορφή τοῦ κατά τά ἄλλα ἐγγενοῦς ἀνθελληνισμοῦ τῶν Ἑλλήνων, ὡς μία ἀρρώστια τῆς βούλησης καί τοῦ θυμικοῦ, τήν ὁποία ἡ συλλογική ψυχή ἀδυνατεῖ τόσο νά κατανοήσει, ὅσο καί νά ἀνακάμψει ἀπό αὐτήν.


Ἔτσι θά μποροῦσε κανείς νά πλησιάσει ἕνα πλῆθος ἀκατανόητων κατ’ ἀρχήν φαινομένων τοῦ ἐξωκοινοβουλευτικοῦ πολιτικοῦ γίγνεσθαι, ὅπως τήν πλήρη ἀπαξίωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ ὡς οὐσίας καί ὡς ὀνόματος στή συνείδηση τῶν ἐμπνευστῶν γκράφιτι τῶν Ἐξαρχείων τοῦ τύπου: «Κρεμάλα στούς ἑλληνόψυχους!». Ἤ «Ἕλληνας εἶσαι καί φαίνεσαι!». Ἤ (μέσα στό Πολυτεχνεῖο) «Σκοτῶστε τούς Ἕλληνες – τούς Ἕλληνες πού γεννᾶνε Ἕλληνες – τούς Ἕλληνες!». Μπροστά στό ἀνθελληνικό μίσος τῶν χιλίων καί μίας ἀριστερίστικων ὁμάδων τοῦ «χώρου», ἡ σκοπιανή ἀφίσα στήν πρόσφατη διαδήλωση ὑπέρ τῆς Μακεδονίας ἀλά Σκόπια «Fuck Greece», πού εἴδαμε ὅλοι στήν ὀθόνη τῆς ΕΤ3, φαντάζει μᾶλλον συγκρατημένη.

 

Ἤ πάρτε τίς περυσινές ἀφίσες τοῦ «χώρου» στήν Πατησίων κατά τῆς 28ης Ὀκτωβρίου: «Σταματῆστε τίς παρελάσεις διότι ἐνισχύουν τόν πατριωτισμό!». Ἐδῶ ἡ λέξη «πατριωτισμός» εἶναι περίπου συνώνυμη το «φασισμός». Συγγενής ἐκδοχή εἶναι καί ἡ φράση «ξεφτίλες πατριῶτες» στόν τοῖχο τοῦ Πολυτεχνείου. Τήν ἀποστροφή πρός τήν ἔννοια πατρίδα ἐκφράζουν γκράφιτι τοῦ τύπου «καμία πατρίδα!», ἐνῶ φράσεις τοῦ τύπου «πατρίδα μας εἶναι ἡ Γῆ!» προσφέρουν τόν πλανήτη ὡς -οἰκολογικῆς ἐμπνεύσεως- ὑποκατάστατο τῆς ἀπορριπτέας ἑλληνικῆς πατρίδας. Ἡ δυσανεκτικότητα τῶν ἀριστεριστῶν πρός τήν ἑλληνική πατρίδα καί τήν ἴδια τη λέξη Ἕλληνας δέν ἐπεκτείνεται παρά ταῦτα σέ ἄλλους λαούς καί πατρίδες, ἐφόσον δέν ἀμφισβητοῦν οὔτε τούς Ἀλβανούς οὔτε τούς Κούρδους, τούς Τούρκους, τούς Ἰνδιάνους, τούς Ἰρακινούς, τούς «Μακεδόνες» καί τό δικαίωμα ὅλων αὐτῶν σέ μία πατρίδα, γι’ αὐτό καί ἀγωνίζονται π.χ. ὑπέρ τῆς «Δημοκρατίας τῆς Μακεδονίας» (ὅπως ἄλλωστε καί ὁ «Συνασπισμός τῆς Ἀριστερᾶς καί τῆς Προόδου»). Μόνο στούς Ἕλληνες πού παραδόξως ἐπιμένουν νά ἀγαποῦν τήν Ἑλλάδα ἐπιφυλάσσει τό φαντασιακό τοῦ τεχνηέντως ἐνισχυμένου ντόπιου ἀνθελληνισμοῦ τήν κατηγορία τοῦ «ἑλληναρᾶ» καί «ἐθνικιστή».


Ἡ ἀπολυτότητα τοῦ μίσους γιά τήν ἑλληνικότητα (μέ ὅλες τίς παραδόσεις, τήν ἱστορία καί τούς θεσμούς πού τήν ἐκφράζουν) πάει χέρι χέρι μέ τήν ἀπεριόριστη λατρεία τοῦ «χώρου» γιά τούς μετανάστες. «Εἴμαστε ὅλοι μετανάστες!» καί «εἴμαστε ὅλοι Ἀλβανοί!» διηγοῦνται ἐδῶ οἱ τοῖχοι, τά φυλλάδια, τά ἀντιρατσιστικά φεστιβάλ. «Νομιμοποιῆστε τούς ὅλους!». «Ὄχι διακρίσεις ἀνάμεσα σέ νόμιμους καί παράνομους!». «Κάτω τά σύνορα, κάτω τό ἔθνος, εἴμαστε ὅλοι πολίτες τοῦ κόσμου!» οὐρλιάζουν μέ ἕνα στόμα οἱ τηλεκατευθυνόμενοι ἐπαρχιῶτες, «εἴμαστε παιδιά τῆς φύσης!» ἐπισημαίνουν οἱ νεοχίπηδες τοῦ ἑλληνικοῦ 21ου αἰώνα… Ἐθνικά προβλήματα δέν ὑπάρχουν, εἶναι ἀποκυήματα τῆς φαντασίας τῶν Ἑλληναράδων, δέν ὑπάρχει Τσαμουριᾶ, Μακεδονία, Θράκη, Αἰγαῖο, Κύπρος, οἱ καλοί αὐτοί ἄνθρωποι ζοῦν ἀλλοῦ, σ’ ἕνα ἀερόπλοιο πού αἰωρεῖται ἐλεύθερα κάπου μεταξύ Καλιφόρνιας καί Σαμπάλα. Δέν ὑπάρχουν γέροι ἕλληνες συνταξιοῦχοι πού φυτοζωοῦν, σχολεῖα «διαπολιτισμικῆς» ἀμάθειας καί ἐγκληματικότητας, ἑλληνικό προλεταριάτο πού ἀντικαθίσταται ἀπό Ἀσιάτες μέ μηδενική ταξική συνείδηση, μαφίες ξένων ἐγκληματιῶν πού τρομοκρατοῦν τίς λαϊκές ἀστικές περιοχές. Δέν ὑπάρχουν οὔτε εὐρωπαϊκά κράτη τά ὁποῖα διακηρύσσουν τούς κινδύνους τοῦ «πολυπολιτισμοῦ» (Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ὀλλανδία, Αὐστρία κ.λπ.), ὄχι, ὑπάρχει μόνο ἡ θεσπέσια ἑλληνική – δηλαδή ἀνθελληνική – ἀποθρασυμένη ἀπό τήν ἀφειδῶς παρεχόμενη ἐνθάρρυνση νεολαιίστικη πρωτοπορία.


Διότι περί νεολαίας πρόκειται, νεολαίας πληγωμένης ἀπό τίς ἐθνικές ντροπές πού συστηματικά ἀπεργάζονται οἱ πράκτορες στά ἀνώτερα κλιμάκια τοῦ κράτους, νεολαίας πληγωμένης ἀπό μία πατρίδα γιά τήν ὁποία δέν μποροῦν νά εἶναι περήφανοι. Οὔτε σέ ὅ,τι ἀφορᾶ στήν κοινωνική δικαιοσύνη καί στόν πολιτισμό! Ὅμως αὐτή ἡ νεολαία περνάει πλειοψηφικά ἀπό τό πανεπιστήμιο κι ἐκεῖ τήν περιμένουν ἀριβίστες διανοούμενοι τῆς λάϊτ Ἀριστερᾶς οἱ ὁποῖοι ἤδη ἐπί Κλίντον στρατολογήθηκαν διεθνῶς ὡς προπαγανδιστές τῆς Νέας Ἐποχῆς τῆς Παγκοσμιοποίησης, δηλαδή τῆς ἀχαλίνωτης κίνησης κεφαλαίων, προϊόντων καί σκλάβων ἀνά τόν πλανήτη. Ἐδῶ λοιπόν, στό μεταλλαγμένο πρώην ἑλληνικό πανεπιστήμιο οἱ νεολαῖοι μας μαθαίνουν τή σεχταριστική θεωρία τῆς ἱστορίας γιά τήν ὁποία τό ἑλληνικό ἔθνος εἶναι «μύθος», οἱ ἀγωνιστές τοῦ ἐνδόξου ’21 εἶναι κήρυκες τοῦ ἐπάρατου πατριωτισμοῦ, ἡ ἀρχαία Ἑλλάδα ἀσήμαντος, ἑτερόφωτος πολιτισμός, ἡ συνέχεια τοῦ ἑλληνικοῦ γένους ἀνύπαρκτη, ἡ ἀπελευθέρωση τοῦ λίκνου τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπό τόν Τοῦρκο αἱμοσταγής κατάκτηση καί πάει λέγοντας. Μαθαίνουν ἐπίσης ὅτι ἡ δημοκρατία δέν εἶναι κατάκτηση τοῦ ἐπαναστατημένου ἔθνους, ἀλλά ὑπόσχεση τοῦ μελλοντικοῦ «πολιτικοῦ πολυπολιτισμοῦ», δηλαδή τῶν ὑπεράριθμων ἐποίκων – λαθρομεταναστῶν στούς ὁποίους θά ἀποδοθοῦν (ἀνεξαρτήτως ἀριθμῶν καί προελεύσεως) ἀπό τό ἀνθελληνικό κράτος πολιτικά δικαιώματα, προκειμένου νά ἐκπαραθυρώσουν τό ἐναπομεῖναν γένος τῶν Ἑλλήνων ἀπό τό ἱστορικό τοῦ λίκνο. Τέλος, μαθαίνουν ὅτι ὅποιος ἀρνεῖται τίς ἐπιστημονικές αὐτές ἀλήθειες πού οἱ ἀνελλήνιστοι αὐτόκλητοι διαφωτιστές τῶν πανεπιστημίων εἰσήγαγαν στήν Ἑλλάδα ἀπό τήν ἀγγλοσαξωνική Ἑσπερία, δέν μπορεῖ νά εἶναι ἄλλο ἀπό πρωτόγονος ἐθνικιστής καί ρατσιστής.


Οἱ νεολαῖοι μας αὐτοί λοιπόν ἐξέρχονται μαζικά ἀπό τά πανεπιστήμια μέ τά πληθωριστικά δωρεάν πτυχία καί τόν «ἐπιστημονικό» ἀνθελληνισμό στήν τσέπη. Ἅπαξ καί εἶναι ἄνεργοι ἤ ὑποαπασχολούμενοι, ἔχουν τόν χρόνο, καί βεβαίως τόν ἐνθουσιασμό, νά δοκιμάσουν τίς νεοαποκτηθεῖσες ἰδέες τους στήν πράξη. Ὀργανώνονται λοιπόν πολιτικά σέ ὁμάδες ἕτοιμες νά τά βάλουν μέ τήν ἐξουσία, μέ τό ἐθνικιστικό κράτος πού ἀποδιώχνει τούς μετανάστες καί τή βίαιη ἀστυνομία του πού εἰδικεύεται στή σφαγή ἀθώων ἀναρχικῶν. Ἐξ οὐ καί ἡ ἐξάσκηση στή ρυθμική ἀπαγγελία τῆς ρίμας «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι!» Ὅμως ἐδῶ ἀρχίζουν οἱ ἀπογοητεύσεις:


Ξαφνικά ἕνας κεντρικός ἐκπρόσωπος τῆς κρατικῆς ἐξουσίας, ὁ ὑπουργός Ἐσωτερικῶν, ἀκούγεται νά λέει πρός τούς μετανάστες «εὐχαριστοῦμε πού ἤλθατε» καί στή συνέχεια «θά τούς νομιμοποιήσουμε ὅλους!». Πιό πρίν ἀκούστηκε καί ὁ ἀρχηγός τῆς ἀντιπολίτευσης νά λέει κι αὐτός στούς λαθρομετανάστες «εὐχαριστοῦμε πού ἐπιλέξατε τήν Ἑλλάδα», τονίζοντας σέ ἄλλη εὐκαιρία ὅτι δέν μποροῦμε νά στηριχθοῦμε στό ἔθνος καί τήν ἱστορία του, γιατί αὐτό «δημιουργεῖ καθεστῶτα αὐταρχικά». Μαζί μ’ αὐτά οἱ νεολαῖοι μας βλέπουν τό ὑπουργεῖο νέας γενιᾶς νά τυπώνει φυλλάδια κατά τῶν ρατσιστῶν (τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ), βλέπουν τά ΜΜΕ νά τιτλοφοροῦν τήν Ἑλλάδα τοῦ 2007 «χώρα τοῦ ρατσισμοῦ καί τῆς ξενοφοβίας», ἀκοῦν τόν ὑφυπουργό Ἐσωτερικῶν νά λέει μέσα στή Βουλή ὅτι ἡ Ἑλλάδα θά γίνει πολυπολιτισμικό κράτος, ἀνακαλύπτουν ὅτι τό ὑπουργεῖο Παιδείας λανσάρει στήν πρωτοβάθμια καί δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση ἑκατοντάδες νέα ἀνθελληνικά καί ταυτόχρονα ἀντιρατσιστικά βιβλία, βλέπουν τήν ἀστυνομία νά παρακολουθεῖ -ἄπρακτη – τούς κουκουλοφόρους νά καῖνε τήν ἑλληνική σημαία, τήν ἑλληνική σημαία νά βεβηλώνεται καί ἀντ’ αὐτῆς τήν ἀλβανική νά ὑψώνεται στό λεηλατημένο λύκειο Παγκρατίου. Βλέπουν λοιπόν οἱ νεολαῖοι καί ἀκοῦν τό κράτος καί καταλαβαίνουν ὅτι αὐτό δέν εἶναι ἴσως ὁ ἐχθρός πού φαντάζονταν, ὅτι ὁ ἐχθρός εἶναι ἀλλοῦ, ὅτι ὁ ἐχθρός εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ἑλληνικός λαός, ὅτι τό Κολωνάκι εἶναι προοδευτικό, ἐνῶ ὁ λαός εἶναι ἀντιδραστικός.


Στήν Ἑλλάδα γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία τῶν νεωτέρων χρόνων ἡ προδοσία τοῦ ἀνθελληνισμοῦ ξεπέρασε τήν πολιτική καί ἔλαβε ἐπιπροσθέτως πολιτιστική ὑπόσταση, ἡ ὁποία μαζί μέ τή δημογραφική ἀλλαγή ἀπειλοῦν τόν ἴδιο τόν πυρήνα τοῦ ἔθνους καί τοῦ γένους. Στίς ἀπειλές αὐτές, ἔξωθεν ἐνορχηστρωμένες, δέν ὑπάρχει ἄλλη ἀντίσταση ἀπό τό πνεῦμα τῆς ἐλευθερίας τῶν Ἑλλήνων, τό πνεῦμα τοῦ Λεωνίδα, τοῦ Παλαιολόγου καί τοῦ ἔνδοξου ’21!

Advertisements

Responses

  1. πίπα κώλο εναλλάξ, σ’όλα τα ορφανά του μαρξ!


Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Κατηγορίες

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: